Szacunek


SZACUNEK;

Po pierwsze trzeba sobie uświadomić, że nigdy nie byliśmy, nie jesteśmy i nigdy nie będziemy idealni. Zatem dążenie do takiego stanu jest stratą czasu i energii na proces, który nie ma szansy zakończyć się sukcesem. Skupiając się na wyobrażonym lub wymarzonym obrazie siebie nie mamy szansy poznać siebie takimi, jakimi jesteśmy rzeczywiście, jakie mamy zdolności, talenty i predyspozycje. A to właśnie one są naszą siłą i furtką do osiągania celów, realizacji marzeń i budowania wartościowych, głębokich i trwałych relacji z innymi ludźmi. I tu ważną kwestią jest to, że w tych dążeniach popełniamy i będziemy popełniać błędy. Mamy do nich prawo.Kolejnym etapem powinno stać się samodzielne decydowanie i dokonywanie wyborów. Samodzielne, czyli takie, którego naprawdę chcesz, które wynika z Twojego przekonania, potrzeby, chęci, a nie z tego, że „inni” tak chcą, bądź czegoś oczekują. Najłatwiej zacząć od drobnych rzeczy, które nie będą rodzić zbyt dużego napięcia czy lęku. Na koniec chciałabym zwrócić uwagę na najtrudniejszy, ale jednocześnie najistotniejszy element, czyli wzięcie odpowiedzialności za swoje życie. Nie szukaj winnych w otoczeniu, ani wymówek we własnych brakach, czy ograniczeniach. Nie wmawiaj sobie co „musisz” czy „powinieneś”. Zapytaj siebie czego chcesz i do tego dąż. Konsekwentnie realizuj zaplanowane cele (ich poszczególne, kolejne elementy). Jeśli jutro chcesz być inna/inny, jeśli jutro chcesz coś umieć czy coś osiągnąć to nie ma innej drogi, jak rozpoczęcie zmiany czy realizacji planu dzisiaj.Czasami szukamy takiej wiedzy zapisując się na 10 kolejnych warsztatów. I co? I nic. Sami musimy być kowalami swojego losu.