Przeskocz do treści

Dobre rady; zwierzę mocy.

MOJE DRUGIE ZWIERZĘ MOCY.

14 czerwca 2016

“Dzik jest dziki, dzik jest zły….” Któż z nas nie słyszał tego wierszyka? Dzik w naszej kulturze został utrwalony jako krwiożerczy postrach lasu. Jak to się jednak ma do dzika jako zwierzęcia mocy?

W kulturach bardzo starych, jak chińska czy babilońska, dzik pełni ważne funkcje.

W mitologii greckiej zgładzenie dzika erymanckiego było jedną z prac Heraklesa. Artemida zaś zesłała dzika kalidońskiego, na krainę króla Kalidonu, Ojneusa, ponieważ złożył ofiary ku jej czci. Wielu śmiałków próbowało zabić dzika, wreszcie udało się to Meleagerowi. Śmierć dzika miała zwiastować koniec zimy, rychłe nadejście wiosny.

Według wierzeń hinduskich, jeden z awatarów Wisznu przybrał formę dzika i wydobył kulę ziemską z otchłani piekieł. W Babilonie uważano go za posłańca bogów.

Według mitologii skandynawskiej, Frejr – bóg urodzaju, roślinności, pokoju, bogactwa i radości

miał dzika o złotej szczecinie, imieniem Gullinbursti. Można było na nim jeździć, pływać czy też latać, a Frejr dosiadał go lub zaprzęgał go do swojego podniebnego powozu. Drugim imieniem tego dzika było Slidrugtanni, czyli Straszliwy Kieł. Bliźniaczą siostrą Frejra była Freja, bogini płodności, magii, ale i wojny, która to miała zdolność przemieniania ludzi w dziki, a jej wierzchowcem był dzik Hildisvin.

W tradycji chińskiej dzik (w niektórych przekładach świnia) występuje jako dwunaste zwierzę w horoskopie. Według legendy, było ostatnim zwierzęciem, które odpowiedziało na wezwanie Buddy. Zwierzę to w zodiaku chińskim symbolizuje odwagę, obfitość i szlachetność, a osoby urodzone pod auspicjami tego znaku cechuje altruizm, dobroć, optymizm, pobłażliwość, tolerancja, troska o harmonię.

Z drugiej strony, warto pamiętać o dzikości tych zwierząt – doprowadzone do gniewu, mogą przejawiać gwałtowne zachowania.

Znane są również inne chwalebne czyny dzików: “W Japonii bóg wojny przedstawiany bywa czasem w postaci dzika. Znana jest następująca opowieść: pewien kapłan chciał zawładnąć cesarskim tronem. W tym celu, musiał zgładzić następcę tronu, którego uratowało nieoczekiwane pojawienie się stada trzystu dzików. Zwierzęta przegnały zabójców.”

Ciekawą pozycję w kulturze celtyckiej dziki znalazły ze względu na ich pożywienie – żołędzie uważane za święte drzewo dębu (co mogło symbolizować druidów) czy też trufle, które wtedy uważano za powstałe w wyniku uderzenia pioruna o ziemię. Jednym z celtyckich bogów jest Moccus – Bóg Dzik, symbolizujący “płodność Matki Ziemi oraz magiczną, ponadnaturalną siłę”. A że dziki zamieszkiwały lasy, czyli miejsca święte, łączyły sferę sacrum z profanum.

Ponadto, U Indian, jako zwierzę totemiczne, dzik symbolizował odwagę, dobre zdrowie, siłę. Dzik występuje również w bretońskich powieściach dworskich, jako zwierzę, które miał upolować rycerz Guingamor za karę za odrzucenie uczucia królowej – zadanie to mu się nie udaje, ginie przez własną nieostrożność, nie z winy dzika.

Sztuka chrześcijańska nadaje temu zwierzęciu bardzo złą symbolikę, ubierając w jego wizerunek heretyków, lub nawet diabła, zapewne odwołując się do wersetów Starego Testamentu o dzikach siejących pustoszenie w winnicy pańskiej.

Zwierzę to pojawia się więc w różnych kulturach i jest w nich różnorako odbierane. Niektóre niestety podchodzą do tego zwierzęcia z punktu widzenia strachu, uważając, że człowiek, niszcząc jego naturalne środowisko, ma prawo uważać to zwierzę, broniące swoich interesów za swojego wroga. Całe szczęście, w bardzo wielu kulturach podejście do tego zwierzęcia jest zupełnie inne.

Czego może nas nauczyć dzik jako zwierzę mocy?

Warto się zastanowić, jakie zachowania są dla niego typowe. Przede wszystkim, z pozoru samotnik i hulaka, dba bardzo o swoich bliskich. Gdy warchlaki znajdą się w zagrożeniu, nie waha się atakować. Ponadto, uwielbia zabawy w błocie i nie odmówi sobie tej pokusy, więc często odczuwa lekkość i radość.

Jego rycie w leśnym runie, z którego słynie, jest nadzwyczaj pożyteczne – powoduje on w ten sposób rozsiew wielu gatunków roślin.

Jest też przystosowany do przetrwania w przeróżnych warunkach – potrafi podkradać jedzenie z okolic ludzkich siedzib, ale świetnie poradzi sobie również w lesie. Osoby korzystające z wsparcia energii dzika często potrafią się wyspać niezależnie od warunków, czy nie struć się wątpliwej jakości jedzeniem.

Dzik, jako zwierzę mocy potrafi nauczyć dążenia do celu, mimo przeszkód. Zakorzeniona w niektórych kulturach symbolika dzika jako zwierzęcia przynoszącego śmierć też ma tu znaczenie. Śmierć to nic innego jak transformacja.

Dzik uosabia mądrość i witalność – może dawać nawet wskazówki dotyczące naszego zdrowia. Daje wiedzę wyższą, a więc również świadomość, kiedy walka ma sens. Zwierzę to może również pomóc nam skonfrontować się z własnym strachem – daje nam możliwość przekucia naszych słabości w siłę. Daje nam moc wojownika, która zaczyna się w naszym wnętrzu, rozbudza naszą dzikość. Pokazuje nam, że odwaga, która jest nam potrzebna do osiągnięcia danego celu, jest już w nas. Być może warto też wykorzystać siłę swojego głosu, do komunikacji z innymi, do odważnego pokazania, co nas stanowi? Dzik pozwala poznać to, co znajduje się pod powierzchnią, co czeka na wykopanie z ukrycia.

Zresztą, kto wie, czym dla nas będzie trufla, którą może znaleźć w bogactwie leśnego runa – do jakich skarbów i korzeni pomoże się dokopać, jakie tajemnice odkryć?

Agnieszka Niedźwiadek

Zdjęcie użytkownika Jasnowidz-  doradca życiowy.
Odbiorcy: 19